قال ابن بطال رحمه الله:

لقاء الناس بالتبسم و طلاقة الوجه من أخلاق النبوة، و هو مناف للتكبر و جالب للمودة.

قال علي بن الفضيل لأبيه: يا أبت، ما أحلى كلام أصحاب محمد صلى الله عليه و سلم! قال: يا بني، و تدري لم حلا؟ قال: لا يا أبت. قال: لأنهم أرادوا به الله تبارك و تعالى.

അലി ബ്നു ഫുദൈൽ തന്റെ പിതാവിനോടൊരിക്കൽ പറഞ്ഞു:

പിതാവേ, മുഹമ്മദ് നബി (സ) യുടെ സഹാബത്തിന്റെ സംസാരങ്ങൾ എത്ര മധുരതരവും അനുഭൂതി ദായകവുമാണ്! 

അതെന്തുകൊണ്ടാണെന്നു നിനക്ക് അറിയാമോ? അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു.

'ഇല്ല,

അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു:

അവരൊക്കെ എന്തെങ്കിലും സംസാരിച്ചിരുന്നത് അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രീതി ആഗ്രഹിച്ചുകൊണ്ട് മാത്രമായിരുന്നു.

وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِّمَّن دَعَا إِلَى اللَّـهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ

"അല്ലാഹുവിങ്കലേക്ക് ക്ഷണിക്കുകയും സൽകർമ്മം പ്രവർത്തിക്കുകയും തീർച്ചയായും ഞാൻ മുസ്ലിംകളുടെ കൂട്ടത്തിലാകുന്നു എന്ന് പറയുകയും ചെയ്തവനേക്കാൾ വിശിഷ്ടമായ വാക്ക് പറയുന്ന മറ്റാരുണ്ട്‌"

ഈ ആയത്തിനെ വിശദീകരിച്ചുകൊണ്ട് മഹാനായ ഹാഫിള് ബ്നു ഹജർ റഹിമഹുല്ലാഹ് പറയുന്നു:

و الدعاء إلى الله يقع بأمور شتى من جملتها تعليم القرآن وهو أشرف الجميع

അല്ലാഹുവിലേക്ക് ക്ഷണിക്കുക എന്നത് പലതരം പ്രവർത്തനങ്ങൾ കൊണ്ട് നടത്താവുന്നതാണ്, അതിന്റെയൊക്കെ ആകെത്തുക ഒരാൾക്ക് ഖുർആൻ പഠിപ്പിച്ചു കൊടുക്കുക എന്നതാകുന്നു. അതാകുന്നു ഏറ്റവും പോരിശയുള്ളതും.

فتح الباري 9/76

:عن مالك بن دينار أنه

دخل عليه لص، فما وجد ما يأخذ. فناداه مالك: لم تجد شيئا من الدنيا، فترغب في شيئ من الآخرة؟ قال: نعم، قال: توضأ و صل ركعتين. ففعل ثم جلس و خرج الى المسجد. فسئل من ذا؟ قال: جاء ليسرق فسرقناه.

:فعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قال : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّم

إِذَا قَرَأَ ابْنُ آدَمَ السَّجْدَةَ فَسَجَدَ اعْتَزَلَ الشَّيْطَانُ يَبْكِي يَقُولُ : يَا وَيْلَهُ ! - وَفِي رِوَايَةِ أَبِي كُرَيْبٍ : يَا وَيْلِي - أُمِرَ ابْنُ آدَمَ بِالسُّجُودِ فَسَجَدَ فَلَهُ الْجَنَّةُ ، وَأُمِرْتُ بِالسُّجُودِ فَأَبَيْتُ فَلِي النَّار.

നബി (സ) പറഞ്ഞതായി മഹാനായ അബു ഹുറൈറ (റ) റിപ്പോർട് ചെയ്യുന്നു:

ആരെങ്കിലും സൂറത്തു സജ്ദ ഓതുകയും അതിൽ തിലാവത്തിന്റെ സുജൂദ് നിർവ്വഹിക്കുകയും ചെയ്താൽ ശൈത്താൻ അവനെതൊട്ട് മാറിനിൽക്കുകയും നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് ഇപ്രകാരം പറയുകയും ചെയ്യും: 

എന്റെ നാശമേ! മനുഷ്യനോട് സുജൂദ് ചെയ്യാൻ കൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു, അവൻ സുജൂദ് ചെയ്തു, അവന്ന് സ്വർഗ്ഗം ലഭിച്ചു, ഞാനും സുജൂദ് ചെയ്യാൻ കൽപ്പിക്കപ്പെട്ടു, ഞാനതിനു വിസമ്മതിച്ചു, എനിക്ക് നരകവും.

(حديث صحيح، رواه مسلم رقم: 81، و أخرجه الإمام إبن خزيمة في صحيحه 1/276)

أن عبد الله بن سلام رضي الله عنه مرّ في السوق وعليه حزمة من حطب فقيل له: أليس الله قد أعفاك عن هذا؟ قال: بلى، ولكن أردت أن أدفع به الكبر، سمعت رسول الله صلى الله عليه وسلم يقول: لا يدخل الجنة من كان في قلبه مثقال حبة من خردل من كبر

:قال الإمام إبن قدامة رحمه الله

و متى رأيت قلبك لا يحضر في الصلاة، فاعلم أن سببه ضعف الإيمان، فاجتهد في تقوية إيمانك

:رُوي عن الإمام مالك أنه كان يقول

لا تنظروا في ذنوب الناس كأنكم أرباب، و انظروا إلى ذنوبكم كأنكم عبيد، فارحموا أهل البلاء، واحمدوا الله على العافية، و إياك أن تقول: هذا من أهل النار و هذا من أهل الجنة، لا تتكبر على أهل المعصية، بل ادع الله لهم بالهداية والرشاد.

 ഭൂമിയെ നന്നാക്കിയതിനു ശേഷം നിങ്ങള്‍ അതില്‍ നാശമുണ്ടാക്കുകയും ചെയ്യരുത്‌. ഭയപ്പെട്ടുകൊണ്ടും മോഹിച്ചുകൊണ്ടും അവനെ നിങ്ങള്‍ വിളി(ച്ചു പ്രാര്‍ത്ഥി)ക്കുകയും ചെയ്യുവിന്‍. നിശ്ചയമായും, അല്ലാഹുവിന്‍റെ കാരുണ്യം സുകൃതവാന്മാരോട്‌ അടുത്തതാകുന്നു.

( സൂറത്തുൽ ആറാഫ് 7 : 56 )